środa, 29 czerwca 2016

Klątwa rodziny Greenwood cz6

 " Drogi  Naden'ie.
  Obiecałam Tobie że nigdzie nie wyjdę, przepraszam, muszę. Nie jestem w stanie zabijać ludzi tylko po to by się napić.  Ten świat jest dla mnie zbyt  trudny. Nie wiem co TAM na mnie czeka ale wiem jedno nie chcę być wampirzycą, a to jest jedyny sposób by nią nie zostać. Przepraszam Cię.
                                                                                                              Alex"
Odłożyłam kartkę na stół, znalazłam jakiś nóż w szufladzie i wyszłam z pokoju. Skierowałam się w stronę ławki, nie miałam już sił na to wszystko. Nikogo nie było na dworze widziałam jedynie Sean'a w oknie ale tylko przez chwilę. Usiadłam się na drewnianej ławce i przecięłam skórę wzdłuż żyły, to samo zrobiłam z drugą ręką. Powoli zaczęło mi się kręcić w głowie, obraz coraz bardziej mi się zamazywał. Zauważyłam sylwetki podbiegające do mnie. Ciemność.
Obudziłam się w jakiejś sali szpitalnej... Nie! Oznacza to że jestem już wampirem albo będę. Co najgorsze moje rodzeństwo przeze mnie teraz umrze. Opuścili teren posiadłości, ci z karetki to samo. W okół mnie nieznośnie pikały jakieś urządzenia.
-Ooo...już się panienka obudziła, zawołam pani rodzeństwo, niepokoją się strasznie o ciebie. -Oznajmiła pielęgniarka, wyglądała na ok. 50 lat.
-Co z nimi?-Wystraszyłam się trochę mojego głosu.
-Nic, a co miałoby być? Zresztą za chwilę ich zawołam o ile sobie życzysz.- Uśmiechnęła się sztucznie kobieta.
-Obojętnie.- Odwróciłam wzrok w stronę okna, zdziwiłam się że byłam sama w sali, postanowiłam się o to nie pytać ponieważ bałam się już odpowiedzi. Kilka sekund później weszła trójka dobrze mi znanych osób.
-Co ty nam odwalasz Aleksandro? -Zapytała bardziej zmartwiona niż wściekła Jeanie. Nie odpowiedziałam jej bo nie wiedziałam co mam powiedzieć.
-Czemu chciałaś się zabić? -Zapytał z wyrzutem David.
-Nie chcesz z nami rozmawiać to będziesz rozmawiała z psychiatrą. -Oznajmiła poddenerwowana Jeanie.
-Mam to gdzieś z kim będę rozmawiała. Możecie mnie od razu w psychiatryku zamknąć! -Odwróciłam się od nich plecami. Jeżeli mnie tak bardzo nie cierpią i biorą mnie za wariatkę to czemu wzięli zadzwonili po tą karetkę?!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz